novi sad - ilok

 

We staan niet al te vroeg op omdat de geplande afstand voor vandaag niet al te groot is. Volgens Peter van het hotel maar 35 km maar dat lijkt ons erg optimistisch. Zal wel over de snelweg gaan denken we. 

Wel waarschuwt hij ons voor naderende buien met flink onweer. 

 

We nemen afscheid van erg hartelijke mensen, die van alles voor ons wilden doen en waar we een erg leuk verblijf hebben gehad. 

 

Op naar de boulevard. Daar is een fietspad aangelegd en dat gaat geweldig. We genieten volop van het uitzicht en het fietsen zonder auto's om ons heen. Tot we stilstaan voor grote hekken. De boulevard en het fietspad houden op... 

Kaart erbij en kijken. Moeten we een stukje terug en dan voor een brug afslaan. Wij terug en afslaan maar. Geen fietsbord te zien maar we fietsen maar een beetje Novi Sad weer in en daar op een volstrekt onlogische plaats staan weer borden. 

Die borden staan wel eens vaker op de meest vreemde plaatsen. Er is een fietspad naast een grote weg en dan probeer je op te letten of je ook borden ziet. Dan moet je vooral ook kijken naar borden die mogelijk met de rug naar het fietspad zijn geplaatst dus alleen zichtbaar van de weg. Ook moet het vaak maar duidelijk zijn. Er is een afslag een dijkje op en daar hoef je geen bord te plaatsen want dat je daar af moet slaan dat weet iedereen. Alleen dat bord van inrijden verboden als daar nu eens een routebordje onder kwam te hangen...? 

 

We fietsen na een 50 km Braca Palanka binnen. Iets gegeten en dan op zoek naar de brug naar Kroatië. Dat blijkt lastiger te zijn. Kroatië is geen populaire bestemming denken wij want alle borden ontbreken. De fietsroutebordjes reppen niet van Kroatië alleen van een vervolg in Servië. Kortom we dwalen wat om. Na een paar keer vragen lukt het toch de brug te vinden en passeren we de Douane posten. 

Een aan elke kant van de brug over de Donau en gelukkig we mogen eruit en weer erin. 

 

Nu zitten we in Ilok. Een klein plaatsje met een leuk hotel aan de oever van de Donau. Een kamer doet hier wel 70 euro alleen toen we zeiden dat niet uit te willen geven zakte de prijs door een plotselinge korting zomaar naar 60 euro. Dat hebben we geaccepteerd maar iets in ons zegt ons dat de korting ook wel meer had kunnen zijn. Straks verderop maar eens kijken of we weer wat pensionnetjes tegenkomen. 

 

Voorlopig plenst het hier even van de regen en staat er een harde wind. 

Maar dat deert ons niets :) 

 

Morgen een flinke tocht van 80 km naar Osijek waarmee we al halverwege Kroatië zijn. De Donau zullen we de eerste dagen alleen van afstand kunnen zien omdat we met een ruime boog, door allerlei natuurgebieden, er omheen gaan. 

 

Ilok - osijek

 

Nog maar net over negen vertrekken we vanuit Ilok naar Osijek. We verwachten iets minder dan 80 km te gaan met een tussenstop in Vukovar. 

Het is zonnig met een harde tegenwind. Direct vanaf het begin is het raak. Het dorp uit gaat met 10% omhoog en binnen de 5 km zitten we in de 2e klim nu 9%. We slaan ons er doorheen en komen op een soort hoogvlakte met Landbouw. Landbouw met een hoofdletter want hier zie je zo ver je kunt zien niets anders dan kale akkers. Ja soms even onderbroken door een stuk wijnveld maar daarna weer onafzienbare velden. Een beetje rode klei is het met hier en daar nauwelijks zichtbaar wat beginnende mais. 

 

Zo nu en dan duikt de weg sterk naar beneden wat betekent dat we weer een dorpje naderen. Maar meestal al in het dorp is het weer prijs en gaat de weg weer net zo steil omhoog. Voor Rineke maakt dat niets uit. Die danst vrolijk op de pedalen naar boven. Jelle heeft het er zwaarder mee het is stampen en zwoegen maar ook hij komt boven. 

Zo gaan we door naar Vukovar, we maken een paar foto's van de in de oorlog kapot geschoten watertoren, nu een monument, en duiken dan het centrum in voor een terrasje met koffie en een broodje. 

 

We kunnen er weer tegen en gaan verder naar Osijek. We krijgen de wind nu een stukje van achteren, geen steile hellingen meer dit schiet lekker op. Alleen die druppels die ineens in aantal toenemen. Dit was niet de afspraak we hadden droog besteld:(. Maar toch maar weer alles ingepakt en niet tevergeefs. Even later regent het flink met een paar flinke klappen onweer. Alleen net zo snel als de bui kwam is hij eigenlijk ook weer weg. Wel grote plassen op de weg met veel water wat door de auto's omhoog spat maar echt regenen doet het niet meer en als na zo'n 15 km de weg ook weer opdroogt kunnen we de regenjassen weer opbergen. Het is bijna 4 uur als we Osijek binnenrijden en dank zij de informatieborden voor de hotels in de stad rijden we zo naar het hotel. Inmiddels gegeten, de airco aangezet en de kaartjes geschreven die we in Vukovar gekocht hebben. 

 

osijek - mohacs

 

We zijn er vroeg bij. We willen vandaag aankomen in Hongarije en dat betekent wederom een 80 km fietsen. 

Het weer is ons goed gezind. De zon schijnt en we hebben een lekkere bries in de rug. 

 

We besluiten door een natuurpark, "Park Pirode Kopacki Rit" te fietsen. En een natuurpark blijkt het. We zien wilde zwijnwn, herten, arenden van korte afstand. Niet overdreven schuw we kunnen zelfs rustig plaatjes schieten. Een mooie belevenis. 

 

Na een paar kopjes Turkse koffie in een kleine kroeg zetten we aan voor het laatste stuk. We hebben er weer een lekker tempo in als we naar de kant moeten om toch weer alles in te pakken. Een regenbui meent ons nog even te moeten plagen. 

 

Het is 20 voor 3 als we de douane passeren en we Hongarije binnenrijden. Is het nu ineens anders? 

Welnee. Het blijft landbouw met zo nu en dan kleine dorpjes. Alleen de vorm van de routebordjes is anders en hier betalen we nu met Forinten en niet meer met Kuna's. 

 

We hebben een leuk Pension en hebben alvast een plan voor de komende dagen gemaakt. Morgen door naar Kalocsa en daar blijven we dan even langer. We gaan het Paprikamuseum bekijken en de was weer een beetje wegwerken. We zijn nog een dagje extra gebleven. Beetje gewandeld en wat rust genomen. regelmatig regen.

 

mohacs - kalocsa

 

Op dinsdag zijn we uit Mohacs vertrokken op weg naar Fajsz met als optie Kalocsa. 70 of 84 km we zouden wel zien. Om 9 uur zaten we op de pont en konden we 5 minuten later echt op pad. Weer een gunstige wind en voorlopig goede wegen. Meest op een dijkje vrij dicht langs de Donau met zo nu en dan een vrije blik. 

 

Onderweg even picknicken en al snel wisten we dat we door zouden gaan Kalocsa. De laatste 8 km kregen we nog een stukje onverharde weg met ineens tegenliggers. Ook fietsers die zwaar zaten te zwoegen tegen de harde wind in. Blik op oneindig en als Jelle niet Hoi had geroepen dan hadden ze niet geweten dat we elkaar passeerden. Nu wel. De voorste schrok zo van de roep van Jelle dat hij bijna van de weg raakte en zich net staande kon houden. Volgens Rineke ging het allemaal goed. 

 

We checken in hotel Kalocsa en krijgen een mooie grote kamer. Douchen en even de stad in.