Met de trein naar huis.

 

We hadden gehoopt dat we gisteravond met de nachttrein naar Hannover mee konden maar dat is voor de fietsen niet meer te reserveren. Je kunt in Duitsland vrij goed fietsen meenemen maar die moeten in diverse treinen wel gereserveerd worden. De eerst volgende mogelijkheid wordt de trein van kwart over 7 op dinsdagmorgen. Via Osnabruck en Amersfoort een reis van zo’n 15 uur. 

 

We slapen in hotel “Der Kaiser” recht tegenover het station maar om nu te zeggen dat je er slaapt als een vorst…. Wat een kabaal de hele nacht door. Taxi’s die af en aanrijden en dan over een stuk weg met kinderkopjes moeten recht voor het hotel. Om 2 uur komen ze de afvalcontainers legen, genoeg vertier zullen we maar zeggen. 

 

De volgende morgen zijn we mooi op tijd op het station, nemen koffie, kopen broodjes en drinken voor onderweg en zoeken de trein op. Onderweg twijfelen we nog een poosje of we niet door zullen rijden naar Bremen en vandaar naar Zuidbroek te reizen maar we besluiten ons netjes aan onze reserveringen te houden. In Osnabruck zoeken we ons iets te eten en gaan dan op zoek naar het goede perron. Ze hebben gelukkig liften zodat de bagage gewoon op de fiets kan blijven. De trein naar Schiphol komt netjes op tijd aan en nog belangrijker vertrekt ook keurig op tijd. We maken een extra overstap in Deventer maar komen daardoor wel een uur eerder aan. 

 

Het is 20 voor 10 uur ’s avonds als we in Zuidbroek uit de trein stappen en worden onplezierig verrast. We hebben onderweg wel eens eerder regen gehad maar dat het zo hard moet regenen net als wij naar huis fietsen… We komen dus ook doornat aan. 

 

Fietsen in huis, bagage eraf en even geparkeerd, een kleine blik door de tuin en op bed. Het is goed zo. 

Iets meer dan 4 weken weg geweest, ruim 1200 km gefietst, 1 lekke band, heel veel gezien en meegemaakt, veel aardige mensen getroffen. Het was prima. 

 

De volgende dag zien we tot onze grote vreugde dat we eigenlijk de hele reis in de lente doorgebracht hebben. In Servië begon het allemaal in bloei te komen. In Kroatië en Hongarije was het allemaal al ietsjes verder maar daarna stond ook in Oostenrijk alles weer net in bloei. En als we nu rondkijken zien we dat we hetzelfde hier nog een keer mee gaan maken. Het kan niet op zullen we maar zeggen.