Stukje bootje varen

 

Het is vroeg opstaan. Maar we zitten mooi op tijd op de fiets. Na zo'n 6 km rijden we over de Vrijheidsbrug en slaan linksaf naar de Internationale Scheepvaartkade en schepen in op een schip van de fa Mahart. Zij hebben 2 keer in de week een dienst naar Wenen met een draagvleugelboot.

 

 

Om 9 uur vertrekken we en met een gemiddelde snelheid van zo'n 60 km stuiven we naar Wenen waar we om iets voor 4 aankomen. Met behulp van een kaart van de ANWB en een beetje Google vinden we ons hotel toch vrij gemakkelijk en we zitten nu in een buitenwijk van Wenen met een metrostation dichtbij waardoor we toch binnen 10 minuten midden in het centrum zitten. Mooie kamer, hier kunnen we wel een paar dagen vooruit. 

 

Maar hoe nu met ons fietsplan. Het stuk van Belgrado naar Wenen fietsen we dus niet dus houden we flink wat dagen over. Maar deze mogelijkheid vonden we verder toch ook te grappig om te laten lopen. Toen we dus ook besloten om met de boot te gaan hebben we gelijk besloten om dan het stuk van Wenen naar Passau te fietsen om dan vanaf Passau met de trein terug te gaan naar huis. 

 

Nu alleen nog op zoek naar een fietsboekje en wat kaarten voor het nieuwe traject. 

Maar eerst Wenen maar eens bekijken. 

 

SIGHTSEEING in wenen

 

Er wordt mooi weer verwacht, in de stad is het hartstikke druk vanwege de 1 mei viering, dus gaan wij naar buiten een stadswandeling maken op de Kahlenberg. Eerste bij de VVV een Wien karte gekocht waarmee we de komende drie dagen vrij van het openbaar vervoer gebruik kunnen maken en dan op stap. Eerst met de Metro naar het eindpunt van lijn U4 en daar overstappen op buslijn 38A. Deze bus gaat naar de top van de Kahlenberg. We hadden ook gewoon vandaar uit naar boven kunnen lopen en dan terug maar dan ben je al snel 2 uur kwijt aan een oninteressante klim. Dat vinden we zonde van de tijd dus gaan we met de bus naar boven en nemen dan de veel mooiere route naar beneden☺. Overigens zijn we niet de enigen die zo denken de bus barst bijna uit de voegen zo druk. Boven verspreid de drukte zich al snel. We nemen een kop koffie en gaan op pad. 

 

Leuke route door wijnvelden en bossen, soms steil naar beneden, maar overal goed aangegeven. Nog een stukje langs de Donau waarna we aankomen in Nussdorf. Een stukje met een tram en we stappen weer over op de Metro. 

 

De volgende stop is het Donau Insel waar we gaan fietsen. Nu zijn we eigenlijk voor de huur van een paar fietsen een Ausweis nodig maar als je graag iets verhuren wilt dan blijkt een ziekenfondskaart ook goed te passen. Er worden een paar fietsen klaar gezet met voor Rineke nog een korfje voor de rugzak, Ordnung muss sein, en we kunnen op pad. Het eiland is misschien een honderd meter breed maar wel 21 km lang. 3 Fietspaden, 1 aan beide zijden en 1 bovenop(10 meter hoger ongeveer). In de midden waar we het eiland opkomen is de vertierzone met diverse barretjes en eettenten. Verderop wordt het rustiger maar wel met heel veel mensen die van de zon en het water van de Donau genieten. We hebben onze badkleding bij zich maar na een km of 7 staan er opeens drie letters op het wegdek geschilderd die voor ons duidelijk genoeg zijn. De badkleding hoeft niet nat te worden. We zien een plekje waar je met een trapje het water in kunt en Rineke weet het direct zeker hier kunnen we wel even stoppen. 

 

Nu is het al dagenlang prachtig weer, temperaturen rond de 30 graden of meer, maar daar heeft het water nog niet veel van mee gekregen. We snappen nu waarop er zoveel mensen op de kant zijn en zo weinig in het water. KOUD!!!! we slaan ons er doorheen, gaan in ieder geval helemaal onder maar zijn er ook snel weer uit. Rineke waagt nog een 2e poging en komt heel dapper terug met de mededeling dat het al een stuk beter te doen was... Maar we moeten toch maar door. Zo fietsen we verder onderlangs het water tot we het puntje bereikt hebben. De reis terug gaat bovenlangs en na zo'n 2,5 uur leveren we de fietsen weer in. 

 

We nemen de Metro terug naar de stad en slenteren wat door de stad. Rineke kijkt haar ogen uit bij de zaak van GUCCI, gelukkig gesloten, en zo al geveltjes, paleisjes, kerkjes en andere mooie zaken bekijkend belanden we op een terras waar we lekker iets gaan eten. We laten het ons smaken, lopen nog een poosje rond en nemen de Metro terug. Glaasje wijn op het terras van restaurant Wienerwald en naar het Hotel. 

 

op zoek naar sissy

 

We gaan naar Schloss Schonbrun en komen er al snel achter dat we niet de enige zijn met dat voornemen. De parkeerplaatsen staan al vol met reisbussen en er zijn al wachttijden voor een tour door het slot. Je mag geen foto's maken, de Audio Guide wordt voor ons ingesteld op Duits, maar we hebben dikke lol. In een uurtje bezoeken we zo'n 20 kamers. Verbazingwekkend zo'n luxe. Daarna naar buiten. We bezoeken het Palmenhuis, tropische kassen, en het Wûstenhaus, een kas met vogels en dieren. 

Dan door het park, langs de dierentuin, naar de Neptunusbronnen. Daar kun je omhoog en vanaf een heuvel het gehele paleis overzien. Als je zover gekomen bent dan verdien je een pilsje op een terras en mag je rustig weer de Metro opzoeken. 

 

Nog een stukje stad, grote gebouwen als raadhuis en parlement, een kop koffie met taart. Het is iets over zessen als we het genoeg vinden. We gaan richting hotel. Eerst nog even wat eten natuurlijk en alvast een beetje bladeren in het fietsboekje wat we gekocht hebben 

Maar dat is pas vrijdag. Donderdag eerst het Prater met Reuzenrad en andere vermakelijkheden. 

 

Het prater, uurwerkmuseum en shoppen.

 

Het is donker buiten en als we na het ontbijt buiten komen dan sputtert het al een beetje. Onze laatste dag hier en dan regen?!? Het lijkt erop. We gaan toch op pad en gaan naar het "Prater" Het Slagharen van Wenen zullen we maar zeggen. We beginnen in het Reuzenrad, een leuke attractie vooral door de leeftijd, het rad gaat al een paar jaar mee☺.

Na een minuut of 10 zijn we terug op de grond en zien dat het nu behoorlijk begint te sputteren. We duiken een souvenirshop in maar om nu te zeggen dat we daar vrolijk van worden.... We vertrekken. Uit het reuzenrad konden we de kerk van Franziscus van Assisi zien dus gaan we daar heen. In de Metro, direct weer uit de Metro en snel om de kerk heen. Er is gelukkig een terrasje in de buurt dus tijd voor koffie en het maken van nieuwe plannen. 

 

We besluiten naar de Donauturm te gaan. Weer 2 haltes met de Metro verder en een 10 minuten verder gaan we met een lift naar een 150 meter hoogte. We hebben een leuk uitzicht over de stad en merken tevens dat het droog begint te worden. Rap naar beneden en terug naar het Prater. Iets leuks gekocht en nog een kopje koffie. Dan naar het centrum. Metro heeft geen enkel geheim meer voor ons en omdat het inmiddels weer helemaal zonnig is gaan we naar een boekhandel voor een fietskaart, hotel Sacher voor een stuk taart dankzij Lia (maar of je zo'n stukje zomaar weg fietst), en een bezoek aan een museum. We gaan het Uurwerken museum bekijken. Een bonte verzameling van klokken en horloges in alle verschijningsvormen. Wat te denken van schilderijen met daarin een klein uurwerkje verwerkt. 

 

We stoppen ermee. Nemen de Metro terug naar Keplerplatz, inkopen doen voor het fietsen wat morgen weer op ons wacht. Een kleintje brood, wat kaas en vleeswaren dat moet genoeg zijn. We hebben een viertal fietsdagen ingepland naar Passau zodat we daar maandagmiddag aan kunnen komen. Maar we hebben nog dagen genoeg dus wie weet plannen we nog een extra rustdag. Maar eerst maar weer eens op de fiets.