Vrijdag 23 maart

Onze laatste fietsetappe in Thailand. Van Pak Bara gaan we naar Satun. Het landschap verandert niet veel meer. We hebben er dus ook een redelijk tempo in en zijn even over 12 uur al in Satun. We hebben alvast kaartjes gekocht voor de ferry die ons morgen naar Langkawi in Maleisie brengt. Als het straks wat minder warm wordt gaan we de stad nog even in. 

 

Zaterdag 24 maart.
We hadden besloten de middagboot te nemen naar Langkawi maar toen we om bijna half 10 aankwamen waren er diverse mensen die ons duidelijk maakten dat we de vroege boot ook nog konden nemen. Er was er een heel behulpzaam en hielp heel voortvarend met het ophalen van de kaartjes, Rineke alvast in de rij zetten bij de douane, mij meenemen naar de Moneychanger, dat moest ik toch ook nog? En nog geen lichtje dat bij mij aanging dat er iets niet klopte. Alleen toen ik het uitgerekende bedrag uitgekeerd en even later in de rij bij de douane alles nog eens narekende, erbij bedacht dat het wel vreemd was dat de Maleise Ringit uit een winkel opgehaald werden en dat de wisselaar aan een houten tafeltje zat, ik denk dat we er zo'n 15 euro bij ingeschoten zijn maar we waren in ieder geval vroeg weg.De boot vertrok om 10 uur. De bagage in de passagiersruimte opgestapeld en onze fietsen lagen op het bovendek een aan elke kant van de boot. De overtocht nam, met een speedboot, ongeveer een uur in beslag en even voor 12 uur hadden we alle formaliteiten achter de rug en waren we officieel in Maleisië. Na wat gegeten te hebben op weg naar Pantai Cenang een 20 km fietsen vanaf Kuah de hoofdstad van Langkawi. Mooi maar erg heuvelachtig fietsen.We zitten in het Sandy Beach Resort in een leuke bungalow met AC en uitzicht op zee. Direct een afspraak gemaakt voor morgen, zondag, dan gaan we het Mangrovegebied in. Verder nog even naar de Chinees voor elk een flesje Singha. Dat verkopen de moslims op het resort niet.

 

 

Zondag 25 maart.
Om 8.45 uur worden we opgehaald met een minibusje wat ons naar een haventje aan de noordkant van het eiland brengt. Onderweg pikken we nog een echtpaar uit Singapore op, 2 ouders met 2 kleine kinderen. We gaan eerst een stuk zee op om bij een eilandje daar wat vissen te voeren. Zodra de droge koekjes het water raken veranderd de zee in een kolkende massa van meest geel gestreepte vissen met zo nu en dan grotere grijze exemplaren ertussen.Daarna gaan we het mangrove gebied in. De bomen staan allemaal op grote luchtwortels in een soort van moeras en bied aan veel diersoorten een leefgebied. Als we ergens op de kant aansturen zien we al snel beweging ontstaan in de bomen voor ons en hier hetzelfde tafereel als bij de vissen. De apen laten zich graag wat koekjes voeren en de brutaalsten durven best in de boot te komen om de koekjes uit onze handen te grissen.Een stuk verderop zijn de zeearenden aan de beurt. Een zakje met kip afval wordt door de draaiende schroef van de boot verdeeld over een groter gebied en als we dan iets op afstand gaan liggen zien we een groep van zo'n 20 arenden, met enkele grote exemplaren erbij, de prooi uit het water vissen.We varen weer door en varen dan door een tunnel in de rotsformatie, Crocodile Cave werd dat genoemd. Het is werkelijk heel apart varen door zo'n nauwe doorgang van een meter of 40. De watertjes waar we nu in varen zijn aanmerkelijk smaller geworden en zijn soms maar een meter of 3 breed. Weer op wat ruimer water komen we bij een visfarm. Niet dat we daar echte kweekbedrijven zien maar wel het principe van zo'n farm en voorbeelden zien van de vissen zoals zij ze kweken. Alleen dan nu wel de exemplaren zoals ze in echt kunnen worden. Echte joekels die ik niet graag bij het snorkelen zou willen tegenkomen. Maar ook leuke beestjes zoals de Manta's die zich graag lieten aaien en de "Spitting Fish" die een stukje brood wat aan een balkje geplakt werd met enorme precisie los schoten met een welgemikte waterstraal. Na een bezoekje aan een vleermuizengrot met verschillende soorten erin kwamen we uiteindelijk uit bij een visrestaurant waar we ons de lunch goed lieten smaken. Daarna rustig weer naar de haven en met het busje weer terug naar het resort. Een prima geslaagde dag vonden wij.

Maandag 26 maart.
We willen proberen om onze vlucht vanaf Penang te veranderen naar Langkawi dus eerst maar even naar een reisburootje hier vlakbij. Die deden alleen niets met vliegtickets omdat het vliegveld hier heel dichtbij is. Dus dan maar naar het vliegveld. Alleen de jongedame was daar net zo kort als die in het reisburo. Omboeken doen we niet aan, Geen uitleg!Dus toen maar terug naar het reisburo voor kaartjes voor de ferry naar Penang van morgen. Het gaat allemaal maar moeizaam. Zo een zul je in opleiding bij je krijgen........ Gek zou ik er van worden. Maar goed na 20 keer vragen en 4 keer bellen om hulp naar collega's hebben we nu wel een bonnetje waaruit blijkt dat we betaald hebben voor de ferry van morgenmiddag. Morgen om 9 uur mogen we de kaartjes ophalen.En verder hebben we de hele dag NIKS gedaan behalve dan op het strand liggen en zo. Morgen weer inpakken en dan de laatste bestemming van onze reis Georgetown.