Dinsdag 20 maart

Hello!, Hello!, Helloooooooooo met de klemtoon duidelijk op de E en de O lang aangehouden. Het daalt in staccato-vorm neer op de 2 fietsers die zich over het Thaise platteland voortbewegen. Soms weten ze dat het komen gaat dan zien ze van te voren de kinderen al klaar staan. (Prachtige schoolgebouwen overal maar de helft gaat volgens ons niet naar school) Soms galmt het ineens onzichtbaar vanuit een voorkamer, uit een veldje of een hangmat. Jullie begrijpen we trekken volop aandacht. We roepen en zwaaien maar zoveel mogelijk terug.Vanmorgen vanuit Trang vertrokken voor een etappe van 63 km naar Thung Yao. De eerste 18 km gaat weer over weg 4, die het eerste stuk A2 heet en 6 rijbanen heeft. Wel is er nu een stuk fietspad bijgekomen. Hoera? Nee! Het is een klinkerpaadje van soms 1 tot 2 klinkers breed. Eindigend soms in sloten, greppels en kuilen. Loopt zelfs onder een groot verkeersbord door wat op minder dan anderhalve meter boven de grond hangt. We rijden dus maar zoveel mogelijk links op de snelweg. Links?!? Ja dat moet wel omdat iedereen hier aan de verkeerde kant van de weg rijd en dat de gewoonste zaak van de wereld vindt.Het is verder rustig fietsen door een landelijke streek met veel rubberplantages, kleine huisjes en een licht heuvelachtige weg. De Moslim invloed wordt merkbaar groter. Je ziet steeds meer moskeeën en veel meisjes en vrouwen met hoofddoek. Het fietsen gaat als gesmeerd, de problemen van de eerste dagen zijn helemaal over, en we komen al voor 1 uur aan in Thung Yao. Waar we kamer 15 van "Ten Room Bungalow" krijgen. Over Thung Yao valt verder niets meer te vermelden dan dat het een T-splitsing heeft en een markt.

 

Woensdag 21 maart. 

We gaan vandaag door naar Pak Bara. Pak Bara ligt direct aan de zee en omdat we bijna door Thailand heen zijn lijkt het ons goed daar een rustdag te nemen en van het strand te genieten.We vertrekken mooi op tijd. Alleen is dat ook de tijd dat de honden, en die hebben ze hier veel, het meest waaks zijn. Meestal blijft het bij blaffen vanaf het erf maar soms hebben we er een of twee achter de fiets hangen. Een grote schreeuw en een dreigende voetbeweging is tot nu toe gelukkig genoeg.Eettentjes zijn er onderweg bijna niet meer zodat we aangewezen zijn op de dorpen voor eten en drinken. We peddelen mooi door en zijn mooi op tijd in Pak Bara. Alleen het vinden van het juiste bungalowpark is wat lastig. Volgens de route beschrijving kwam het 300 meter na een hotel. Alleen alles wat we vonden niet het genoemde park waarna we maar een bungalow nemen op een ander park. Wat trouwens erg mooi aan het strand lag.Het is hier volledig Islamitisch. Niet erg hoor maar een flesje Singha is hier dan ook niet te krijgen. We helpen de beheerder, wel van zijn fris en ijskoffie af. Die middag om een uur of 3 nog even een flinke bui die met een half uurtje weer helemaal weg was.

 

Donderdag 22 maartLekker geluierd aan het strand, wachten tot de zee terug was. Bij Eb kun je hier kilometers lopen zover valt het droog. In de middag een tropische stortbui die meer dan 2 uur duurde.