The Great Wall en Siemen Pommel.

 

Leg uit Jelle wat hebben de Muur en Siemen Pommel met elkaar te maken? Nou de taxi die ons van het hotel naar de muur bracht was een VW Santana en laat Siemen Pommel daar nu een lied over geschreven hebben. Dat hij blij is met zijn Santana en hem volledig beschrijft. Nu wij weten het inmiddels ook je zit er prima in.

 

Na een rit van bijna 150 km komen we aan in Jinshanling vanwaar we tocht over de Great Wall gaan maken van 10 km naar het dorpje Simatai. Dan volgt gelijk de eerste verrassing van de dag, op de Santana na natuurlijk, onze gids gaat niet mee maar blijft met de chauffeur achter en gaat alvast naar Simatai met de auto. Lopen over de muur is hem te zwaar zegt hij met een vriendelijke lach. Hij zal net in de dertig zijn volgens ons.

Hij betaalt onze kaartjes en vertelt alvast dat we op driekwart van de afstand weer nieuwe kaartjes moeten kopen voor het stuk bij Simatai en dat we die zelf moeten voorschieten. Hij brengt ons nog wel even naar de trappen vanwaar we omhoog kunnen naar de muur. 

 

Al die tijd lopen er een moeder en zoon met ons mee en ze dringen zich een beetje op. Als we stil staan gaan ze bij ons staan, kortom ze volgen ons op de voet. Als we aan de gids vragen wat daarvan de bedoeling is vertelt hij dat het lokale mensen zijn, poor farmers, die graag wat bij willen verdienen met het geven van aanwijzingen bij het neerzetten van onze voeten en vooral veel te verkopen. We leggen uit dat we daarom niet zitten te springen en dat we ze wel 10 yuan willen geven als ze andere mensen gaan lastig vallen maar dat is tegen dovemansoren gezegd. Ze gaan hinderlijk de weg aan lopen wijzen onderwijl maar zwaaiend met t-shirts en ansichtkaarten.Als het ons na zo'n 10 minuten de keel uithangt vertellen we ze luid en duidelijk dat ze mee mogen lopen naar Simatai maar geen Y meer zullen krijgen. De zoon besluit dan af te haken maar moeders gaat door en houdt het nog 10 minuten vol. Daarna zegt ze ineens betaal me dan maar dan ga ik wel "Pay me I leave" maar daar hebben we geen zin meer in waarna ze na nog eens 5 minuten zeuren scheldend achterblijft. Maar we hebben al lang gemerkt dat de volgende al klaar staan.

 

De muur was verder een geweldige belevenis en laat ik het maar eerlijk zeggen met mijn gewicht en conditie van een half jaar terug had ik het niet gehaald. Dus iedereen bij Anne Delis Bedankt! De muur te belopen is zwaar. Hij slingert zich over bergtoppen en dan ook letterlijk over de toppen. Dus je hebt stukken dat je zo'n 40 tot 50 meter omhoog moet en dat soms met treden van meer dan dertig centimeter hoog en dan zo'n 60 % stijging. Als je dan boven bent misschien een beetje vlak en dan weer net zo steil naar beneden. En zo gaat het hele stuk door. Prachtige uitzichten en doorkijkjes alleen jammer dat het erg heiig is maar dat zijn we hier in China inmiddels gewend.

 

Na het verlaten van het officiele stuk gaan we door over een stuk waar niets meer aan gedaan is na de bouw vermoeden wij. Het is erg opletten waar je loopt want het blijft steil en de stenen liggen soms erg los. Voordeel is wel dat je minder mensen hebt die mee willen lopen. Alleen her en der zie je nog mensen met hun spulletjes zwaaien. Rineke willen ze de hele tijd aan "Cold Water" hebben maar als ze mij zien roepen ze spontaan "Cold Beer". Na zo'n kilometer of 7 moeten we inderdaad in een wachttoren weer een kaartje kopen en kunnen dan door. We zijn blij dat we veel water bij ons hebben want de zon is knap gaan schijnen. Als we de kleine flesjes bij staan te vullen komt er weer een vrouwtje aan die t-shirts te koop heeft. Als Rineke ziet dat ze zonder water zit bied ze wat van ons water aan maar dat wil ze niet. Wij hebben het nog hard nodig zegt ze en houdt maar weer een shirt omhoog.

De muur is hier ook weer wat beter onderhouden en dat maakt het weer iets gemakkelijker. Even later passeren we nog een hangbrug over een stroompje en komen dan 10 minuten later aan in Simatai. We hebben er iets meer dan 3 uur over gedaan en het was elke minuut meer dan waard. Na een lunch gaan we weer op weg naar Beijing waarna de gids de laatste verassing uit zijn hoed tovert. We moeten nog naar een demonstratie van een zijde fabriek. We raden de werkelijke bedoeling direct dat is een verkoop demonstratie. Niet willen helpt niet hij heeft opdracht van zijn baas, haalt zijn schouders op en praat nog maar wat met de chauffeur. Een hele snelle demonstratie bracht ons inderdaad in de verkoopruimte maar de demonstratrice haakte heel snel af toen bleek dat we geen dekbedden wilden kopen.Na terugkomst zijn we nog even de stad in geweest en ontdekten direct achter ons hotel een straatje waar we op straat volop konden eten en drinken dus genoeg vertier.

 

de laatste dagen BEIJING

 

Drie dagen Beijing zijn voorbij gevlogen.

 

Beijing heeft voor ons inmiddels twee gezichten. Je hebt het toeristische gedeelte, waar iedereen wat van je wil of je ergens mee heen wil nemen, en het gewone Chinese gedeelte buiten de drukke toeristische plaatsen. Daar lachen ze zich slap om die buitenlanders, als de bediening ergens niet snel genoeg is of niks van ons snapt gaan ze helpen en verder bemoeien ze zich niet met je. Kom je weer in een toeristisch gebied dan is het weer trekken aan je en moet je weer van alles kopen. Als ik op alle aanbiedingen, die ik beslist niet mocht laten lopen, dan had ik nu een zeecontainer nodig om alles thuis te krijgen. Verder zouden we nu dan nog een 3tal weken nodig zijn om tours naar de Hutong wijken te maken en zo verder.Wat hebben we allemaal wel gedaan; De eerste dag zijn we naar de Verboden Stad geweest. We zijn erheen gelopen en dat was vanaf ons hotel een klein uurtje lopen. Jullie begrijpen er wordt nog volop getraind. Daar hebben we ruim 3 uur rondgelopen en toen hadden we nog maar een klein kwart bekeken. Zo immens groot is het hele complex. Toen naar buiten, even uit de drukte, en op naar Beihai park. Nog even wat gegeten, van de dure toeristenkaart, maar net toen we verder wilden begon het een beetje te spetteren en flink te onweren dus zijn we eerst maar terug gegaan naar ons hotel. Het bleek uiteindelijk maar een bui van niets maar het werd wel direct een stuk helderder. Een mooie blauwe lucht hebben we hier nog niet gehad. Meestal is het heiig met een zicht van een paar honderd meter. Daarna nog even naar de buurtsuper en naar het restaurant. We eten hier dus 2 tot 3 keer warm op een dag.De volgende dag hadden we het even gehad met de paleizen en tempels en zijn we naar een park gegaan. Eerst nog even via een straat waarin markt zou worden gehouden maar dat was Eelde in het klein en niet wat wij zochten. Maar wel leuke eettentjes waar we ons tegoed hebben gedaan aan een gevulde pannenkoek. Een grote lap deeg met daartussen iets van gehakt.Het park was fantastisch, prachtig aangelegd met enorme waterpartijen mooie paviljoens en klauterrotsen. Keurig onderhouden met ook nog wat sportmogelijkheden in het midden op een eilandje. Het park hebben we voor de helft rond gelopen en zijn er aan de andere kant bij het attractiepark van Beijing weer uitgegaan.Daar dachten we een tussendoortje te nemen en stonden ineens in het echte China. Een hokje van 1 bij 1,5 was groot genoeg voor een dame om er koekjes te bakken die ze vulde met gebakken ei en een beetje andijvie als sla. Het ei werd gekeerd met een plamuurmes en tussendoor werd de bakplaat met een grote kwast rijkelijk voorzien van olie. Maar het smaakte voortreffelijk.Toen we doorliepen werd de weg steeds smaller en liepen we midden in een klein wijkje. Met ergens daarin weer een restaurantje waar ze buiten stonden noodles klaar te maken. De noodles haaden we niet zoveel zin in maar een pilsje lusten we wel en die hadden ze er ook hadden we wel gezien. Grote flessen van 630 ml nog wel.Met handen en voeten elk een fles besteld en toen maar even wachten. Dat duurde dus even waarop de man waarbij we aan het tafeltje zaten begon te foeteren op de bediening waarom wij zolang moesten wachten. Hij wees met een gebaar dat hebben ze besteld en dus jullie raden het wel zaten wij twee tellen later aan de noodles. Het pilsje is trouwens ook nog gelukt.Bestek krijg je niet maar op tafel staat een grote bak met allemaal verpakte stokjes dus daar pak je maar van. De verpakking gooi je op de grond net als de plastic bekertjes van de mensen die voor je aan het tafeltje gezeten hebben. En die lui maar lachen om die Hollanders die met stokjes eten. Het lukt ons onderhand prima maar zo rap als zij het kunnen gaat het natuurlijk nog lang niet. Voor hun is het wel zo komisch dat ze rustig ongegeneerd naar ons gaan zitten te kijken. Als we dan ook nog gaan slurpen knikken ze tevreden ze leren het nog wel.De tempel van de Hemelse Vrede was in renovatie tot volgend jaar dus hebben we die laten liggen en gingen op weg naar de metro. Toen we even op de kaart stonden te kijken hoe nu precies te lopen stond er al weer een riksja fietser voor onze neus. Het was die kant op en stap maar in voor 20 yuan breng ik jullie en dat hebben we toen gedaan. 's avonds nog even wat gegeten in ons buurtrestaurantje en op bed.

De laatste hoogtepunten

 

Vandaag het Beihaipark bekeken en de mensen die zich er allemaal ophouden. Mensen die gezamenlijk dansen op eigen meegebrachte muziek, mensen die stonden te zingen op wel 5 verschillende plaatsen, balspelletjes doen we keken onze ogen uit. We hebben nog een paar monumenten bekeken, gegeten in een hutong waarbij het lijstje met de vertaling van een aantal gerechten in Chinese tekens ons uit de handen werd gehaald en waarbij de serveerster samen met de kok een menu voor ons gingen samenstellen. Kip met zwarte bonen, ei met gebakken tomaat, een soepje en nog een Chinese pizza. Alleen moest die in een bakje die konden we niet meer op. En terwijl wij zaten te eten zat de serveerster, zo trots als een pauw, op anderhalve meter afstand ons de happen uit de mond te kijken. 

drumtower

Een mooie muziekdemonstratie gezien in de drumtower.

 door naar de beltower, nog een tempel en toen was het goed. Met de metro weer op het hotel aan. Nu even dit stukje plaatsen, daarna wat eten en dan met de metro nog even naar het centrum om de lichtjes te bekijken. Het is hier om 9 uur al hartstikke donker.Morgen vliegen we weer naar huis.