van moskou naar suzdal

 

Na een mooi Moskou nu op naar Suzdal Precies om 7 uur haalt Alexander onze gids ons weer van het hotel en brengt ons naar het Yaroslav treinstation. We gaan vanuit Moskou naar Irkutsk met de Trans Siberië Express maar onderbreken die reis voor een stop in Suzdal. Hij geeft ons alvast de reispapieren voor de trein naar Irkutsk en koopt uit een automaat de kaartjes voor de boemel naar Vladimir. De bus van Vladimir naar Suzdal zouden wij zelf regelen hadden we heel dapper geroepen tegen Eva van ons Nederlandse reisbureau.

We halen nog een kop koffie uit een automaat, en kopen de laatste twee broodjes die de kiosk nog over heeft. We zitten in een oudere stoptrein met aan weerszijden van het gangpad 3 zitplaatsen. De trein is al behoorlijk vol maar we kunnen nog 2 plaatsen tegenover elkaar vinden. Wat opvalt is dat het ieder voor zich is. Mensen met kinderen laten de kinderen rustig op een plek zitten waardoor soms oudere mensen, soms ook nog slecht ter been, moeten staan. Niemand die er iets van zegt. De trein is nog maar nauwelijks onderweg of de eerste handelaren dienen zich al aan. Een oudere vrouw komt de coupé binnen, zet een grote tas neer en haalt daar een handvol chocoladerepen uit. Deze toont ze aan de reizigers en prijst ze luidkeels aan om ze daarna te gaan verkopen. Nog voordat ze klaar is in de coupé dient de volgende zich al aan en zo volgen broodjes, gereedschappen en speelgoed de revue. Na 3 uur bereiken we Vladimir en gaan daar op zoek naar de bus naar Vladimir. De taxichauffeurs pikken ons er zo uit. "Taxi to Suzdal" schreeuwt het ons direct tegemoet maar wij zijn dapper dus zoeken we het busstation. Dat is direct tegenover het treinstation dus geen probleem. Bij de eerste kassa kom ik niet door de taalbarrière maar bij de volgende gaat het prima. Ik krijg mijn kaartjes en de dame geeft ook nog heel duidelijk aan op welk perron de bus komt te staan. Buiten staat de bus al klaar, een oud naar diesel stinkend gevaarte met nog schitterende nostalgische gordijntjes, en om iets over 12 rijden we Suzdal uit. Na een klein uurtje rijden herken ik van foto's bepaalde kerken van Suzdal en zien het dorpje in de verte al liggen. De chauffeur van de bus heeft echter geen zin daarheen te rijden. Hij stopt op een rotonde en iedereen voor Suzdal mocht/moest eruit. Vandaar was het nog een kleine kilometer lopen naar het busstation. Daar konden we niet echt uitvinden of er nog een aanvullende bus zou zijn naar Suzdal, wat nog een 2 kilometer verder lag, dus zijn we maar gaan lopen. Alleen bleek het hotel wel aan de andere kant van Suzdal te liggen zodat we pas 2 uur later incheckten in het hotel. Een groot luxe gebouw van 2 verdiepingen met groot restaurant, wasserette, fietsverhuur en een leuke souvenirwinkel in de foyer.Die wandeling was geen verloren tijd overigens. We konden alles wat we zagen alvast goed op ons in laten werken. Aan de ene kant verval met leegstaande huizen, slechte wegen, een winkelcentrum in verval. Maar ook nieuwbouw en restauratie.Na onze spullen op de kamer gebracht te hebben en van de receptie een redelijk duidelijk boekje over Suzdal gekregen te hebben gaan we weer op pad. Via een klein paadje komen we nu veel sneller midden in het dorp uit.

De meeste huizen zijn gemaakt van houten boomstammen die in verband gestapeld zijn. Net een soort blokhut alleen dan groter. De meeste zijn in vrolijke kleuren, veel blauw en een lichte kleur groen, en vaak versierd met houtsnijwerk. Kleine raampjes met dichte gordijnen. Daar waar we nu langs lopen zijn er ook veel nieuwe huizen.Het dorp is vergeven van de kerken en kathedralen. De lijst in ons boekje met bezienswaardigheden telt meer dan 30 objecten. Sommige zijn goed bewaard gebleven of net gerestaureerd. Andere zien er behoorlijk minder uit. Ver lopen hoefje niet. Alles staat aan de hoofdweg door het dorp en vrij dicht bij elkaar.

In het winkelcentrum zijn de meeste zaken dicht. Alleen een restaurantje is open en daar gaan we dan ook maar iets eten en drinken. We treffen het! De kaart is ook in een Engelse uitvoering te krijgen zodat we iets gemakkelijker uit kunnen zoeken en aanwijzen. We hebben de hele dag nog niet zoveel gehad dus we laten het ons goed smaken. Na het eten zitten we nog even lekker in het ondergaande zonnetje en gaan dan langzaam maar zeker weer op zoek naar ons hotel.

van suzdal naar Vladimir

Het ontbijt valt erg tegen. Alles is precies afgepast en van een minimale hoeveelheid. Kop koffie en 2 broodjes met een beetje jam en een gebakken eitje. Na het ontbijt gaan we weer op stap Suzdal in. We bezoeken het Kremlin en een openluchtmuseum. Er is zowaar een pinautomaat in het dorp zodat ik mijn voorraad roebels nog wat aan kan vullen. We kopen nog een brood en wat kaas en vlees en gaan terug naar het hotel.

In het hotel bestellen ze een taxi voor ons en die brengt ons met een razende vaart naar Vladimir. De chauffeur ontpopt zich als echte coureur. Zelf rijd ik ook altijd sportief zeg ik vaak maar hier kan en wil ik niet aan tippen. We hebben dus ook voldoende tijd over. We hangen wat rond, eten nog een halve kip uit de magnetron, en zijn blij dat we even over 12 ’s nachts de trein in kunnen stappen.

 

"Number 7" roepen 2 conductrices tegen ons als we langs de aangekomen trein lopen. Precies goed die moeten we ook hebben. We sjorren onze spullen naar binnen en verbazen ons over de luxe waar we in terecht komen. We hadden eerste klas besteld? Die kregen we ook! Opgemaakte bedden, lekkers op het tafeltje, tijdschriften en kranten, een TV en twee conductrices die voor ons alleen maar het beste wilden.

We gaan met de Trans Siberië Expres, het sprookje kan beginnen.