weekje strand en weer naar huis

Dinsdag 6 oktober      

Van Guilin naar Haynan, het Hawaii van China, met een vleugje Rusland

 

Het wordt een lange dag. De avond ervoor zijn we al een beetje aan het passen en meten geweest voor de bagage en nu wordt het menens. Drie fietstassen en wat aanvullende bagage als handdoeken en toilettassen in de grote overtas, die nu langzaam erg zwaar begint te worden, en de rest gaat mee als handbagage. De rest dat is dan een fietstas, twee stuurtassen, twee kleine rugzakjes en een verpakking waarin de aanschaf waarover we zo lang gedacht hebben. Het moet lukken.      

 

Nog even een laatste boodschap, wat eten en dan wachten. En dat duurt even als je om 1 uur klaar bent en het 5 moet worden voor we opgehaald worden. Gelukkig waren er een aantal mensen druk bezig met de voorbereidingen voor de receptie van een huwelijk dus konden we rustig bekijken hoe dat in zijn werk ging. Een tafeltje werd met meters stof omgetoverd tot receptietafeltje, er werd een wandje mee gemaakt waarvoor het bruidspaar kwam te staan, een ereboog ontbrak niet, het restaurant en ook de lobby werden aangepakt. Tussendoor arriveerde een moeder met zoon, zoon keurig in nette broek, overhemd en stropdas. Jasje hoort er niet bij hebben we bij geen paartje gezien tot nu toe. Moeder en zoon vertrokken naar een ruimte ergens boven en een uurtje later ineens helemaal alleen, in mooie witte trouwjurk met een plastic zakje met wat spullen het bruidje. Ze keek wat naar de voorbereidingen, wou nog wat vragen maar werd eerst maar even naar boven gedirigeerd. Het laatste wat we ervan zagen was dat beide jongelui instructie kregen waar ze moesten staan voor het wandje, wie ze wat moesten geven en waarheen ze de gasten moesten sturen. Ging bij ons vroeger iets anders maar was best leuk te zien.     

 

Om 5 uur nemen we afscheid van onze fietsen en vertrekken naar het vliegveld. We zijn gelukkig mooi op tijd want er staat nog wat te wachten. We staan in de rij om de bagage in te checken als we zien dat om ons heen iedereen zenuwachtig alles aan het herpakken is. We mogen elk maar één stuk handbagage mee. Terwijl we er zes hebben……… Dus terug uit de rij en bij de inpakservice het spul verpakken in kartonnen dozen die geseald worden. We proppen drie tassen in de kleinste doos die er is daaroverheen nog een tweede doos om alles binnenboord te houden en laten het dicht sealen. De meneer die ons propwerk dicht moet sealen heeft er een zwaar hoofd is en draait er voor de zekerheid maar flink wat extra bandjes om inplaats van de 4 die er standaard omgaan. Trouwens lekker voor ons bleek later want op Sanya kwamen er nogal wat doosjes van de band. Weer in de rij voor het inchecken en afwachten wat de teller zou doen. Er hoefde gelukkig niets meer open we bleven steken op 38 kg.     

  

 

Op Haynan op het vliegveld van Sanya geland en even later al op weg naar het hotel. Onze chauffeur kende alle regels van zuinig autorijden. We reden 60 km waarbij we vanaf ongeveer 50 km al in de 5e versnelling reden. De toerenteller kwam vrijwel nooit boven de 1500 toeren en dat ook nog eens met een vrij zware bus.   We werden gedropt bij een chique hotel met de mededeling dat we op 12 oktober om half zeven weer klaar moesten staan. En nu zitten we dus in een 4 sterren hotel in een kamer met uitzicht op zee. Internet op de kamer, zwembad direct naast het hotel en dan direct daarna de zee. Strand met palmen, kortom wij willen hier niet meer weg……….. Nu vooruit misschien nog een stukje fietsen op vrijdag maar dat is het dan ook wel. Het stikt hier trouwens van de Russen. En de Chinezen hier spreken allemaal bijna vloeiend Russisch maar geen woord Engels. Op alle restaurants grote Russische uithangorden en de menu's zijn standaard tweetalig. Voor ons hebben de meesten dan nog een apart kaartje.

   Maandagmorgen vertrekken we van hier en als alles mee werkt en waarom zou dat niet het geval zijn dan zijn we maandag om 7 uur weer op Schiphol. Kunnen we om een uur of 11 in Groningen zijn en dan hopen we dat er iemand is die ons even van het station haalt.