WAndelen door de Rijstvelden

Vrijdag 18 september  Mr Bakker, "You are in the wrong Hotel".

 

We gaan op tijd op pad. De zoon van de eigenaar gaat het eerste stuk meelopen blijkt/denken we. We steken het stroompje over en even later is het prijs. We gaan bijna recht omhoog bij de berg op. We hadden ook met een busje gekund, maar dit is "Echter". We komen ruim een half uur later op de parkeerplaats voor de busjes aan en dan kun je Jelle al wringen. Alhoewel daar is geen wringen meer aan. Het zweet loopt hem van de kuiten naar beneden en zijn kleren zijn dan ook doorweekt, dit tot grote hilariteit van de Chinezen en onze begeleiders. Begeleiders, want onze gids van het begin heeft gezelschap gekregen van een vriendje. We zijn dus nu op stap met TiTi en KoKo.  

 

Door de drukte bij de ingang, veel souvenirstalletjes, op naar de uitzichtpunten. Het pad is hier veel beter begaanbaar en het wordt zelfs leuk. Prachtige uitzichten, schitterende beelden. We lopen dan ook van hoogtepunt naar hoogtepunt.  

 

We gaan langzaam maar zeker dit gebied verlaten en gaan op pad naar Dazai waar we deze nacht zullen slapen. Het wordt een afwisselende tocht, veel op en neer, door rijstvelden en soms door bos. Op enig moment stuiten we op een verkoopster van drinken en die bespreekt met onze gidsen dat een beetje rijst( Mie Fang)) er wel in zal gaan bij ons. Dus wij met de dame mee. Alleen blijkt op enig moment dat alles nog wel gekookt moet worden en dat haar dochter daar eigenlijk ook niet zoveel zin in heeft. Maar we krijgen eten, vegetarisch nog wel, en kunnen daarna verder.  

 

Na 2 uur lopen, in totaal zijn we dan al bijna 7 uur onderweg, komen we aan in Dazai. De jongens brengen ons naar het hotel wat besproken was, we drinken nog wat, waarna zij op huis aangaan en wij gaan douchen.  

 

We hebben net onze kleren aan, Rineke zoekt nog wat plek voor haar wasje, als beneden iemand roept en als Jelle dan uit het raam kijkt staat daar een jongeman die roept "You mr Bakker yes? You are in the wrong hotel" Wat blijkt, onze gidsjes hebben ons bij het verkeerde hotel gedropt en daar naast het geld wat ze van ons kregen ook nog een bedragje opstreken. We hebben alles besproken, onze spullen gepakt en zijn meegegaan naar het afgesproken adres. Terwijl we weggaan komt een van de knapen weer terug om het van het Hotel ten onrechte ontvangen geld terug te geven.  

 

We zitten nu op een prachtige plek met uitzicht op de rijstvelden. Jammer dat het maar voor één nacht is. Morgen weer terug naar het vorige hotel en dan overmorgen maar weer op de fiets dan naar Longshen.  

 

 

Zaterdag 19 september. Wandelen van Dazai naar Huanglo

Na het ontbijt nemen we afscheid van de fam Yeubing en gaan op pad Huanglo. Volgens zoon Yeubing is het een half uurtje lopen naar de controlepost bij de gewone weg. Onderweg moeten we nog even aan de kant voor een drietal paardjes die de stenen trappen op komen met zeulen met pakken plavuizen en andere boodschappen voor het dorp en bedenk ik me dat de biertjes die we gisteravond op het terras zaten te drinken ook op die manier naar boven kwamen. Wij nemen ons eigen rugzakje op de nek maar de meeste toeristen laten alles naar beneden brengen door vrouwen met draagmanden en daar zaten koffers bij die ze zelf nauwelijks konden tillen.     

Toen we op weg waren naar Huanglo, 2 dagen terug, hebben we kaartjes moeten kopen om het gebied in te mogen, zeg maar toeristenbelasting, en bij elk attractiepunt in het gebied word je nogmaals gecontroleerd. We denken vanaf dat punt in een uurtje of twee terug te lopen naar Huanglo.     

We lopen over een goede asfaltweg die flink op en neer gaat. Van de rijstvelden zien we niets meer het is voornamelijk bos en rots met een vrijwel droge rivier naast ons. En na een uurtje of twee zien we nog niets wat op een dorpje lijkt, nu hebben we nog drinken bij ons dus nemen we even een Ice Tea en wat fruit. Uurtje verder pakken we het laatste flesje maar nog geen teken van bewoning. En dan eindelijk een half uur later een paar huisjes waar iemand een koelkast heeft staan en een koelkast betekent drinken te koop. We slaan van alles in, rol koekjes erbij, en gaan door. Jelle is ondertussen al weer totaal doorweekt, tot grote vreugde van alle Chinezen die we passeren.     

En dan na ruim vier uur lopen de ingang van het Ping-An rijstveld. Ook daar nog iets gekocht en dan door naar Huanglo, wat dan natuurlijk maar een paar honderd meter verder ligt. Bijna 5 uur hebben we er over gelopen, de voeten doen zeer(lopen tussen de rijstvelden gaat gemakkelijker dan lopen op een hete asfaltweg) maar het was de moeite best waard.     

 

In het hotel worden we met gejuich ontvangen, krijgen thee en gaan douchen. Na het douchen nog een flesje Pie-Djoo voor de vochtbalans en dan is het tijd voor Oma. Oma loert al een paar dagen op Rineke om haar wat "Juwelen" te verkopen. Na enkele uren is Rineke 10 yuan “armer” en zijn volgens mij zowel Rineke als Oma opgelucht dat ze eruit zijn. Morgen naar Longshen, weer op de fiets.