terug naar de basis guilin

Zaterdag 03 oktober     

Terug naar Guilin en ineens de fietsen weg

 

We zijn er op tijd bij. Om kwart over acht rijden we Longshen uit. Het is een beetje heiig maar het zonnetje zit er aan te komen. Al rap komen we in Heping en slaan daar nog wat water en Ice Tea in. We weten wat er komt. Het zonnetje staat er inmiddels vrolijk bij en het wordt rap warmer. We gaan 8 kilometer klimmen. Het valt ons niet tegen. We kunnen redelijk gemakkelijk blijven trappen en even over tien bereiken we de top al. We hebben dan 21 kilometer op de teller zitten. Er volgt een afdaling van 5 kilometer met daarna nog een paar venijdige klimmetjes om het af te leren.     

Op de top even gebeld met meneer Ye en of hij ons maar vast aan wil melden in Guilin we komen tenslotte een dag eerder aan dan gepland en het Engels van de dames bij de receptie is niet beter dan mijn Chinees. Hij is niet enthousiast maar hij zal voor ons bellen.     

Wij daveren ondertussen door en passeren even na twaalf Wantian al. Daar hadden we moeten slapen dus blij dat we doorgaan. Na 70 km en een beetje springt onze kilometer teller op 1000 km. Nog een Chinese Rondo, wie kent ze niet die onvolprezen koeken die in elke sport-/school kantine te krijgen was, het hele leger at zich er rond aan, en we kunnen er weer volop tegenaan. Deze Rondo’s zijn er in verschillende smaken en ook overal bij dozenvol te koop. Voor ons is het telkens weer een verassing wat voor smaak we hebben want een rode opdruk met hetzelfde patroontje op de koek betekent niet dat de inhoud gelijk is. Je hebt ze met spijs, met gember en nootjes en spijs, maar ook met gebakken ui en andere ongedefinieerde ingredienten. Maar om op te fietsen zijn ze prima. Alleen wel even stoppen want je slokt ze maar niet zomaar even weg. Daar moet je even serieus op kauwen en iets bij drinken.     

Onderweg een herhaling van de beelden van de heenreis. We komen nu eerst bij de tientallen kraampjes met grote pomelo’s. We hebben eens een gekocht en die was zo droog wij wagen ons er niet meer aan. Maar goed hier groeien die dingen aan de bomen en dus liggen ze hier dan ook te koop. Elk kraampje heeft er dan ook meerdere tientallen liggen en er zijn al snel een kraampje of 20. Pomelo’s genoeg dus.     

Als je dan de pomelo’s gehad hebt is er even niets en dan gaan we over op de watermeloenen. Hetzelfde verhaal dus allemaal stalletjes met meloenen en verkopers die niets anders doen dan een beetje sms-en en natuurlijk zo nu en dan zo’n meloen verkopen.     

We passeren de afslag naar het vliegveld en gaan door de nieuwbouw van Guilin de laatste 8 km afleggen. Het wordt drukker maar ook rustiger. Het rustiger komt doordat er in de stad veel minder geclaxoneerd wordt dan in de stad. Als we onderweg gepasseerd worden dan begint men op 100 meter achter ons een paar keer te claxonneren. Dat herhaalt zich net achter ons en direct naast ons en dan eindigt het 20 meter voor ons als het voertuig weer terug gaat naar de rechterkant. Als nu zo’n bus of vrachtwagen een keertje toetert dat is tot daar aan toe, maar ook de motortjes en scootertjes doen het in dezelfde mate. In de stad wordt dat snel minder tot het bijna over is. Alleen een enkel scootertje heeft nog iets van kabaal. Tegelijkertijd gaat de snelheid ook darstisch naar beneden dus rijden we rustig met de stroom mee de stad in. Onder het spoorviaduct door, op het kruispunt linksaf en we zijn er. We hebben er dan 90 km opzitten en onze totaal afstand komt uit op 1018 km     

Het is drie uur als we de fietsen geparkeerd hebben voor het hotel en we de dames bij de receptie met onze aanwezigheid verrassen. Er is duidelijk niet op ons gerekend maar we komen eruit. We betalen 400 Yuan(40 euro) voor de extra nacht, duidelijk onze duurste nacht tot nu toe, en krijgen de sleutel.     

Een en ander na tussenkomst van een oudere dame met blijkbaar enig gezag. Ze heeft rap door wat er aan de hand is, geeft wat instructies aan het meisje van de receptie, veranderd snel de datum van onze reservering naar die van vandaag en verdwijnt met onze 400 yuan. Zal wel buiten de kas omgaan want wij krijgen nergens een bonnetje meer van dan alleen van de borg voor de kamersleutel.     

Douchen en dan straks maar even weer naar buiten. Beetje eten en wat drinken halen. 

 

Zondag 04 oktober     

We gaan een tourtje maken naar Mount Yaoshan. Een berg van 1000 meter net buiten Guilin. We hebben een tour geregeld in ons hotel dus dat is gemakkelijk. Alleen onze eerste chauffeur, met een grote luxe bus, heeft er niet zoveel zin in. Ze zit maar wat te bellen, slaat een paar keer rechtsaf en parkeert weer voor ons hotel. We mogen eruit en proberen het even later weer nu met mensen van het hotel.

Leuk uitstapje erg relaxed met de kabelbaan omhoog even rondkijken en weer op dezelfde manier naar beneden.     

Daarna naar de Ming graven. Een mooi parkje middenin de stad met daarin een rots van meer dan honderd meter hoog. Alleen nu geen kabelbaan maar alle trappen gewoon omhoog lopen. Wel een mooi uitzicht over de stad. Als we weer naar beneden klauteren staan gids en chauffeur al op ons te wachten. Ze zijn met de auto het park maar ingereden. Het duurde denken wij een beetje lang. Op het aanbod om die avond nog een toertje te maken gaan we maar niet in.     

Eerst even winkelen. We hebben tenslotte nog wat op ons lijstje staan wat we willen kopen. Allereerst een paar loopschoenen voor Jelle. Dat wordt dolle pret. Alleen de aanblik van de voet van Jelle is genoeg om iedereen in proesten uit te laten barsten. Verder dan maat 44 gaat het hiet niet en dat terwijl maat 46 toch minimaal nodig is om enigszins vooruit te komen. Dat wordt dus niks...... Alhoewel na lang zoeken vist een verkoopster in een groot warenhuis zowaar nog een paar zwarte stappers uit een kastje. Ook nog maat 46. Gelukkig te nauw gesneden anders hadden we er nog niet onderuit gekund ook.

 

Maandag 5 oktober     

 

 Voor de laatste keer op de fiets. We gaan naar het Seven Star Park waar we nog een uurtje of 2 rond willen lopen. Vlak voor het park parkeren we de fietsen en op aanwijzing van iemand van een restaurant zetten we ze vast aan een grote bouwsteiger. Daar loopt niemand mee weg.    

Het park blijkt een groot park te zijn met veel attracties waar we de hele dag zoet zijn. We hebben een Panda gezien maar dat was niet iets om over te juichen. Het beestje lag in zijn verblijf een beetje in de schaduw op een stenen vloer te liggen en verder niks. Verder waren er mooie grotten, een waterval, leuke gebouwen en verschrikkelijk veel Chinezen. Eigenlijk zouden we wel een gedeelte van ons toegangsgeld terug mogen hebben want wij waren daar mee 1 van de attracties. We mochten mee op de foto en hadden veel bekijks.     

Tegen half 5 hebben we een pilsje weten te krijgen bij een restaurant, terrasjes zijn volkomen onbekend in China. Je kunt alleen ergens iets te drinken krijgen bij een restaurant of je moet het gewoon lopende weg opdrinken. Misschien nog een nieuwe markt. We lopen het park uit en zoeken de fietsen weer op en zien niets...........     

Als we daar om ons heen staan te kijken komt de meneer die ons gewezen heeft waar de fietsen vast te zetten naar buiten en maakt een gebaar van een betonschaar en vraagt ons mee te gaan naar binnen. 

Daar laat hij ons de doorgeknipte kettingen zien en geeft ze aan ons. Terwijl wij daar nog een beetje beteuterd naar staan te kijken haalt hij uit een grote kast ineens 1 van onze fietsen tevoorschijn en daarna de tweede. Met een heel verhaal en een onduidelijke verwijzing in een woordenboek.    

Wat er nu precies geweest is weten we nog steeds niet maar we hebben onze fietsen weer en 2 kapotte kettingen. We bedanken de meneer vriendelijk en gaan naar ons hotel.     

Morgen halen ze de fietsen op en brengen ze ons naar het vliegveld. Vandaar vliegen we naar Haynan voor nog een paar daagjes strand met hopelijk veel mooi weer.