naar de "wind en regen bruggen"

Woensdag 23 september     I thought, that must be Dutch

 

 

Om te beginnen een stukje opvoedkunde wat we hier nu al een paar maal hebben mogen bewonderen. De kleintjes, nog niet zindelijk, lopen hier rond in broekjes met een open kruis. Aan de voorkant en achterkant is een gedeelte dicht gemaakt maar daarna is het open tot ongeveer de knieen. Dat scheelt in de pampers of aanverwante merken. Als je nu wilt dat je kleintje zindelijk wordt kun je het natuurlijk op een potje zetten maar dat heb je niet altijd voorhanden. Dan doe je het volgende: Je gaat op de hurken zitten en houdt de kleine voor je en dan zeg je zachtjes: : PSSSSS”. Chinezen kunnen geduld hebben dus kunnen ze dat ook lang volhouden. “PSSSSSSSS”     

Waarom met dat PSSSS beginnen. Voor ons hotel staan in de rivier een 6 tal watermolens. Schoepenraden die met bamboepijpjes water scheppen uit de rivier en dat dan in gootjes laten verdwijnen. Althans, dat is de bedoeling. Er is natuurlijk wel eens een pijpje kapot of dat zit scheef dus er verdwijnt al kletterend en klaterend nogal wat water terug in de rivier. Ons hotel is voorzien van enkel glas en enkel hout dus dat klinkt nogal door. Bij werkte het net zo effectief als al dat PSSSSSSS.     

Vanmorgen bij het ontbijt de kraker van de dag. Een jongedame vraagt of wij op de fiets zijn en als we dat bevestigen zegt ze dat ze ons gezien heeft toen haar bus ons passeerde onderweg van Longshen naar Sanjiang. En zegt ze vrolijk; “I thougt, that must be Dutch”. Erbij verklarend dat vrijwel altijd als ze mensen op de fiets tegenkomt het mensen uit Holland blijken te zijn. Zelf komt ze uit Slovenie en is bezig met haar laatste week hier in China. Zij gaat nu met de bus naar Zhaoxing, wij komen over een dag of 4.     

 

Vandaag zijn we wezen wandelen in de dorpjes om ons hotel heen. Stukjes over de weg maar ook over de kleine weggetjes door de rijstvelden. Weggetjes zijn het eigenlijk niet het zijn meer dammetjes die het water binnen houden. Het water staat hier op het land totdat de rijst geoogst wordt. Hier en daar stukje water en als we goed kijken blijken dat visvijvers te zijn waarin soms grote knapen rond zwemmen.     

We komen zo van plekje naar plekje en dus van Drumtoren tot Drumtoren en van Brug tot Brug. Die torens en bruggen hebben eigenlijk dezelfde functie als bij ons het dorpshuis of dorpscafe. Je komt er bij elkaar en praat wat. En nu heeft er iemand ontdekt dat het misschien wel mooi is om al die toeristen te laten betalen voor het onderhoud van dat moois. Dus wordt je vriendelijk maar erg dringend uitgenodigd binnen te komen in de toren, even rond te kijken, ga even lekker zitten en dan komt de hamvraag.     

Of je geen 10 Yuan wilt spenderen aan het onderhoud. Er staat een beloning tegenover. Je naam wordt in een grote leisteen gebeiteld en die krijgt een plekje in of tegen de toren. Dus als er ooit iemand die kant uitgaat dan moet die maar even kijken want een keer of zes komen we dan wel voor op zo’n steen.     

De huizen zijn voornamelijk van hout en zo goed als gelijk aan de bouw van ons hotel. Je begint met een fundering van beton en daar komt de vloer van de eerste verdieping op, ook van beton. Daarna gaat alles met hout verder. Er worden met grote boomstammen pilaren opgezet waar tussen de draagbalken voor de verdiepingen komen. Op de draagbalken wordt een houten vloer gelegd die helemaal los blijft liggen. Op deze planken komen dan weer de wanden voor de diverse kamers en de buitenmuur. Alles zonder een spijker te gebruiken. Het hout voor de wanden zit weer opgesloten tussen balken teegen het plafond en op de vloer. Alleen de schroten tegen het plafond en in de gang zijn met een nietapparaat vastgezet.     

Spijkers zijn ze trouwens ook niet toevertrouwd want bij ons op de kamer zitten de punten van de spijkers die op de andere kamer gebruikt zijn iets vast te zetten. Het is allemaal wel gehorig maar ook dat heeft zijn charme.     

 

Nu zitten we even op het balkonnetje en gaan straks nog even naar boven, een heuvel op van een metertje of 100. Een goede keuze want boven hebben we een geweldig uitzicht over het gebied. Nog een paar foto's gemaakt en dan richting het hotel voor het avondeten. We krijgen een flinke vis, vermoedelijk karper, uit een van de vele visvijvers die je hier zit.        

Morgen weer op de fiets, dan gaan we naar Dudong, nog steeds verderop.